L. Frank Baum – The Wonderful Wizard of Oz

The Wonderful Wizard of Oz - Penguin Classics editie.

The Wonderful Wizard of Oz - Penguin Classics editie

Al een hele tijd (een paar weken?) geleden heb ik dit boekje gelezen, maar een blog erover schrijven kwam er maar niet van. (Van de andere 6 boeken die ik ondertussen heb gelezen ook niet :P) Maar nu dan toch maar eens. Ook dit is weer een ‘klassieker’ die ik in de zomer in Hongarije heb gekocht. Ik kende het verhaal wel half en half, maar niet echt meer. Ik denk dat ik ooit een een disney-club boekje ervan heb gelezen, of dat een deel ervan in de grote rode sprookjesboeken voorkomt. Bij sommige onderdelen kreeg ik wel een duidelijk beeld voor ogen van een plaatje dat ik er ooit van heb gezien, zoals bij de bergbewoners met veren in hun nek die iedereen zo wegkopten die er langs wilden bijvoorbeeld. Andere delen kon ik me echter niks van herrineren.
In totaal vind ik het wel een leuk boekje, met een best origineel verhaal ook, al ligt de moraal er soms wel duidelijk op, maar het is dan ook niet bedoelt voor 20-jarigen tenslotte 😛

 

Advertenties

Terry Pratchett – Small Gods


Ik heb twee dagen geleden Small Gods uitgelezen van Terry Pratchett. Het is het eerste boek van hem dat ik heb gelezen maar het is echt een schrijver met zó veel humor!
Het boek gaat over Brutha, een soort van novice die maar niet hoger komt in de rangen van de kerk omdat hij niet zo slim overkomt. Hij onthoudt wel elk detail van alles wat hij doet en ziet. Op een dag hoort hij een stem in zijn hoofd, die van een schildpad vandaan blijkt te komen, de god Om, die iedereen in zijn land zóu moeten vereren, maar ondertussen vereren ze meer het idee van het geloof dan de God zelf, en Brutha is ongeveer de laatste die echt Gelooft. Nuja, verder is het een heel verhaal dat je zelf maar moet lezen, want het is ontzettend leuk. Ik denk dat er nog meer humor in zit dan ik kan begrijpen, omdat mijn beheersing van de Engelse taal niet zo goed is dat ik alle woordgrapjes herken enzo.

Terry Pratchett

Terry Pratchett en ik hebben dezelfde humor:
Hier gaat het om een God, tijdelijk in de vorm van een schildpad, die bang is voor adelaars. Een persoon snapt dat niet, zegt dat Schilpadden niet opgegeten worden.

‘That doesn’t worry Eagles’, said the tortoise darkly. ‘They pick you up, carry you up a few hundred feet and then. . . drop you.’
‘Urrgh.’
‘No. More like . . . crack . . . splat.’

Echt, dingen omschrijven door middel van geluiden is zó leuk 😛 Vooral de reacties van mensen 🙂

Alice’s Adventures in Wonderland – Lewis Carrol

Dit is de eerste klassieker die ik heb gelezen van de 12 klassiekers die ik heb gekocht op vakantie. Ik ging naar school, en moest snel een boek pakken om te lezen, en ik had geen zin in een dik boek in mijn tas. Alice lag bovenop en was dun, en dus ging het boek snel mijn tas in!

Ik vond het een erg leuk boekje! Ik kende het verhaal natuurlijk wel in grote lijnen, al weet ik niet meer waar ik het gelezen heb.. Misschien in de grote rode sprookjesboeken met bandjes, of de disney versie ooit, maar zeker weet ik het niet. Terwijl ik aan het lezen was waren er wel steeds herkenningsmomenten, en toen ik bij het stuk kwam waar de speelkaarten de rozen rood aan het schilderen waren, kreeg ik opeens wel een plaatje in mijn hoofd en dat ik het vroeger altijd erg mooi gemaakt vond. Ik ga denk ik de rode sprookjesboeken maar eens nakijken of het daar in stond ^^
Ik vond vooral dat je niet echt heel erg kon merken dat het heel lang geleden is geschreven, omdat het engels niet heel vreemd overkomt. Dat zal er waarschijnlijk aan liggen dat het een kinderboek is en er dus simpel taalgebruik gebruikt was. Wat me wel opviel was dat het woordje Queer heel vaak gebruikt wordt, maar dat dat in moderne boeken een beetje uit de mode is, want daar zie je het lang niet zo vaak. (en dan meestal nog als omschrijving van een homo… 😛 )
Ik vind het ook zo leuk hoe erg je in sprookjes de moraal van het verhaal krijgt. Ook bij deze, als de zus op het einde probeert net zo te dromen als Alice, en dat ze alle geluiden dan omvormt naar de geluiden in Alice’s droom, gewoon om zich ook weer even jong te voelen. Dat ze zich daar ook zo bewust van was, dat ze dat niet meer vanzelf heeft enzo.

Omdat ik (bijna) altijd met een quote eindig, citeer ik de ‘Queen of Hearts” maar, met de meest gebruikte zin in het boek:

“… Off with his head!…”

Manuscripta

Manuscripta, de opening van het boekenseizoen.

Daar was ik vandaag, en twee jaar terug.
Twee jaar terug was ik er omdat je er gratis naar binnen kon als je je aanmelde voor de officiële onthulling van de kaft van Harry Potter en de Relieken van de Dood. Daar was ik uiteraard wel voor te morren, ook als je toepasselijk gekleed moest, en dus was ik er. Het was leuk! Niet alleen de onthulling (waardoor een foto die ik maakte vervolgens op veel Harry Potter sites verscheen als eerste foto van de kaft) maar manuscripta zelf ook! Ongeveer alle uitgeverijen hadden er een stand, en je werd overstelpt met folders, voorpublicaties van boeken en ook gewoon complete nieuwe leuke boeken! Aan het eind van de dag waren mijn voeten dood (ballerina’s eerste keer aan en zonder panty, auw!) waren mijn handen dood (een overdosis aan boeken en aanverwanten) en was ik helemaal hyper! Het was ontzettend voor herhaling vatbaar.

Vorig jaar kwam het er niet van omdat ik ten tijde van Manuscripta in Duitsland vertoefde, maar dit jaar wel. In plaats van met drie Harry-Potter-verslaafde vriendinnen ging ik met mijn zus. Het was weer leuk, absoluut, maar blijbaar hebben ook uitgeverijen last van de crisis (al dacht ik ergens gelezen te hebben dat er meer boeken dan ooit verkocht werden) of ze zijn gewoon krenteriger, want ik had dit keer ‘maar’ twee gratis leesboeken, een gratis “Wees blij!” achtig boek, en een paar voorpublicaties. Toch was het wel een hele leuke dag, lekker rondgeslenterd, bij de kraampjes gekeken, opgegeven voor wat nieuwsbrieven (misschien win ik nog wel een boekenpakket!) en naar wat verhalen van schrijvers geluisterd.
Op weg er naar toe heb ik mijn zus vast wat van Dawn of Destiny laten horen, zodat ze er wat van kent als we over drie weken naar Duitsland vertrekken 🙂

Where is human nature so weak as in the bookstore?
~ Henry Ward Beecher ~

Dead Until Dark – Charlene Harris

Toen ik laatst in de Fame liep, zag ik dit boek liggen (naast New Moon, waardoor die tafel mijn aandacht trok, ik geef het toe :P) en hij was maar 5 euro. De achterkant zag er wel leuk uit. (Oke, het leek op Twilight, maar dan omgekeerd. Meisje kan gedachten lezen, en kan de gedachten van jongen niet lezen, wat fijn!) Maarja, het leek toch leuk, dus ik kocht hem.

Achtertekst: Sookie Stackhouse is a small-time cocktail waitress in small-towm Louisiana. She’s quiet, keeps to herself, and doesn’t get out much. Not because she’s not pretty. She is. It’s just that, well, Sookie has this sort of ‘disability’. She can read minds. And doesn’t make her too dateable. And then along comes Bill: he’s tall, dark and handsome – and Sookie can’t ‘hear’ a word he’s thinking. He’s exactly the type of guy she’s been waiting for all her life.
But Bill has a disability of his own: he’s a vampire. Worse than that, he hangs with a seriously creepy crowd, with a reputation for trouble – of the murderous kind.

And when one of Sookie’s colleagues is killed, she begins to fear she’ll be next…

Nuja, het leek me dus wel wat. Het is inderdaad een leuk boek. Niet zo dik helaas (330 pagina’s) maar wel leuk. Hij is soms wel wat oppervlakkig, dingen gaan wel heel makkelijk af en toe maarja, ik zou hem toch wel aanraden als je gewoon een leuk boek wilt om te lezen, want hij is echt wel leuk!

Oke, vanaf hier wat lichte spoilers! De relatie tussen Sookie gaat een beetje raar. Ze kennen elkaar net, houden al van elkaar, dan wil Sookie even geen contact, dan weer wel, dan weer niet en het boek is voorbij. Kijk, het lijkt me best logisch dat ze er even over na moet denken en even pauze wil, maar twee keer in zo’n (relatief) korte tijd, dat is wel wat vreemd. Ik denk dat ik hem nog een keer moet lezen, en wat rustiger, om het goed te kunnen zeggen, en goed te letten op het aantal dagen dat tussendoor verstrijkt enzo, maar het gaat toch wel erg makkelijk naar mijn idee.

Ik ga denk ik wel de rest kopen (in een boxset, helaas wel alleen de eerste met de leuke kaft), maar dan moet ik eerst even kijken hoe, want bij bol.com is hij veel duurder dan bij Amazon.de (waar bovendien geen verzendkosten zijn) maar daar kan je alleen betalen vanaf een Duitse rekening (heb ik uiteraard niet) of met een creditcard, en die heb ik ook niet. Misschien dat ik mijn zus maar even lief aankijk, want die heeft er wel een 😛 Of ik kijk wat de voorwaarden (en kosten) zijn van een creditcard, gewoon om internet bestellingen wat gemakkelijker te maken.

Het Lexicon!

Hij is uit! Het Lexicon over Harry Potter waar ik een deel van heb vertaald is uit! Sinds afgelopen zaterdag ligt hij bij alle bruna’s in de winkel, en sinds vandaag ben ik ook in het bezit van mijn twee delen!
Het is zo ontzettend gaaf om je eigen naam in een boek te zien staan, en stukken te zien, en te weten dat jíj die hebt vertaald!

Ik raad overigens Harry Potter fans wel aan om hem te kopen, het is echt leuk om stukjes te lezen, en je legt ook opeens verbanden met dingen die je eigenlijk nooit eerder zijn opgevallen, echt heel leuk!

De Duivel draagt Prada – Lauren Weisberger

Dit boek, De duivel draagt Prada, las ik voordat ik aan The Host begon. Het is absoluut niet het soort boek dat ik normaalweg lees, ik bedoel, Mode en Tessa, dat is gewoon geen combinatie. Chicklits en Tessa ook al niet, en een combinatie van die twee? Nuja, de film vond ik wel leuk, en het boek vond ik leuker dan de film. De hoofdpersoon geeft veel minder snel toe aan het hele wereldje, en doet ook veel minder slaafs. Het einde is ook een stuk beter, lang leve op eigen kracht ergens komen 😛
Ik had hem alleen echt absoluut niet in het Nederlands moeten kopen. Ik zag hem voor 5 euro bij de kassa liggen in de boekwinkel en nam hem dus maar mee, maar ik heb me zó vaak geërgerd aan de vertaling! Niet dat het persé slecht vertaald was, maar de grapjes enzo, je leest ze en denkt ‘ja, in het Engels was dat grappig geweest’. Maar in het Nederlands dus niet 😛
Het leukste stukje uit het boek vond ik eigenlijk het voorwoord trouwens 😛
Oftewel, leuk boek, als ik het in het Engels had gelezen 😛

The Host – Stephenie Meyer

Ik heb gisteren avond The Host van Stephenie Meyer uitgelezen. Inderdaad, de schrijfster van Twilight.
Ik vond de Twilight boeken geniaal (niet echt goed geschreven, geen diepere lagen en erg weinig verwijzingen die je in een later boek ‘Hé, dus dát was het!’ doen denken, maar ze zijn gewoon ontzettend verslavend. Ik heb meerdere malen tot half vier liggen lezen, en ook een keer tot half twee terwijl ik om kwart voor vijf weer op moest voor een vroege dienst. Zo verslavend dus. En ook verslavend genoeg om ze na een maand weer opnieuw te gaan lezen) en ik besloot dus om The Host ook te kopen, want het was een lekker dik boek, de flaptekst was wel interressant en ik wilde hem dus graag lezen. Het was eerst nog even zoeken naar een boekwinkel die hem in het Engels had, maar de plaatstelijke boekhandel in de stad had hem staan in zijn kast met Engelse boeken (voornamelijk fantasy ^^). De Ako en de Bruna hadden hem allemaal niet, best teleurstellend 😛

Maargoed, The Host. Ik vind hem héél leuk! De tekst op de achterkant van het boek beslaat maar een klein van de inhoud van het boek, misschien 100 á 200 pagina’s? Maar de rest is ook heel leuk. Het is leuk opgebouwd, en al zijn er soms wat makkelijke oplossingen voor problemen blijft het toch erg leuk om te lezen. Ik heb dit keer niet tot laat in de nacht liggen lezen, maar dat was meer aan slaaptekort te wijten (en het bewust niet lezen voor het slapen) dan aan het boek.
De personages zijn leuk, en al is er ook hier weer ‘de perfecte liefde’ die niet zo makkelijk is al het zou moeten zijn, de uitkomst is gewoon heel leuk 🙂