Een stuk kaas en 10 uur reizen…

Gisteren was Chaos! Maar dat past wel bij me geloof ik…

Na het Balfolk van zondag waren Vera en ik blijven slapen bij iemand, eerst zodat we nog konden doordansen, wat niet nodig bleek, maar toen voor de afterparty. Het was echt heel gezellig (en soms zijn badjassen geniaal) maar maandag moest ik natuurlijk weer naar Lelystad. Dat was de eerste 80 minuten in de trein (plus nog wat in de bus en lopen, maar dat tellen we niet mee voor het gemak). Om 4 uur vertrok mijn trein (helaas) weer richting Gent en daar zat ik dus ook in, volledig bepakt en bezakt. Na een half uur bleek al dat het niet geheel volledig was, mijn vader belde om te melden dat ik mijn stuk kaas met fenegriek (dat ik speciaal had laten halen door mijn moeder) was vergeten mee te nemen… Dom!
Twee treinen later arriveerde we bijna in Gent, het was pakweg 8 uur, dus weer 4 uur treinen erbij. Toen kwam ik alleen tot een nogal héél erg domme ontdekking. Ik was mijn sleutels vergeten……

Mijn sleutelbos met voordeursleutel, kamersleutel, sleutel van mijn kluisje in het ziekenhuis, fietssleutels alles hing nog netjes aan het haakje thuis. Toen heb ik maar gelijk naar huis gebeld om te controleren of ze er echt hingen (stel je voor dat je terug gaat, en ze onderin je tas blijken te liggen…) en om te kijken of ik nog terug kon komen. Gelukkig bleek dat ik nog net de laatste verbinding kon halen, wat ik dus ook besloot te doen.
Zodoende stond ik vervolgens vijf voor één ’s nachts dus weer in Lelystad op het station, en over twee uur begint de hele reis weer opnieuw… Nu maar hopen dat ik niks vergeet!

Wat een Nederlander blijkbaar al niet doet om de kaas tóch mee te kunnen nemen 😛

Advertenties

Mijn kamer!

Het kwam er steeds maar niet van, maar bij deze dan toch foto’s van mijn kamer hier in het verre, verre Gent! Laten we er een kleine rondleiding van maken, gewoon voor de lol. Als je het ‘huis’ binnenkomt, kan je aan de rechterkant een trap vinden. We lopen deze op, en slaan alweer rechtsaf. Nu doen we voor de grap even onze ogen dicht en lopen een paar passen naar voren, zeg pakweg vijf. Opgepast, nu volgt een klein trapje. Ga de vier treden op, draai je om en doe je ogen open. Dit is wat je dan ziet. Jawel, een mooie tafel met laptop! Als we onze blik een beetje naar links draaien, zien we de deuropening waar we zojuist door zijn binnengekomen. Mooie schuifdeur, of niet? Ook mijn mooie kastje kan je mooi bewonderen. Nu doen we even een stapje naar achteren, en kijken vervolgens nog wat verder naar links. Aan onze rechterhand vinden we een mooi kastje met boeken, dat van twee kanten te bereiken is, maar beneden staat. Ook zien we dat mijn paspop is meegekomen! Jaja, ik ga kleding maken hier!

Het is weer tijd om om te draaien, en aanschouw! De eettafel! Met daarachter nog net zichtbaar mijn bed. Aan de andere wand is de wastafel, het kookplaatje en de koelkast. Op het randje erboven is onze voedselvoorraad te vinden, we willen tenslotte geen honger lijden hier ^^ Tot zover het overzicht van mijn kamer, we gaan de trap weer af, en komen zo bij de gezamenlijke keuken, waar ook de douches te vinden zijn. Daarmee is onze rondleiding bijna ten einde. Voor het laatste lopen we nog even naar de buitendeur, vanwaar we kunnen zien hoe onze fietsen worden opgeslagen: Jawel, hangend! (Dat is qua ruimte natuurlijk best handig, maar als je net door het opengebroken en dus modderige centrum van Gent hebt gereden, dan druipt alle modder van je wielkas dus op de rest van je fiets…. Achja, gratis versiering zullen we maar zeggen!)

Nou, dat is dus waar ik tegenwoordig te vinden ben, als ik niet ronddwaal of in het ziekenhuis loop! Kom gerust een keer langs voor een live rondleiding, lijkt me gezellig!

In Gent!!

Jaja, ik ben zowaar in Gent gearriveerd! De reis duurde gisteren wat langer dan gedacht (die stomme sneeuw ook! Het is heel mooi enzo hoor, maar serieus, het valt altijd op de verkeerde ogenblikken!) maar toch kwamen we iets over één aan bij mijn ‘kot’ 😛 Helaas wordt mijn straatje opnieuw bestraat en is hij dus afgesloten voor auto’s, wat betekende dat we alle dozen flink wat meters verder moesten brengen. Vooral met de koelkast was dat nogal een domper, dat ding is niet eens zo zwaar maar gewoon zo lomp! Voordat we konden gaan slepen moest ik me natuurlijk eerst even melden bij de huisbazin. Ik kreeg gelijk een rondleiding, wardoor ik gelijk dacht de weg kwijt te raken (het is een doolhof!) maar de weg van mijn kamer naar de poort is makkelijk, ik moet gewoon niet binnendoor willen lopen 😛 Maargoed, na een paar keer heen en weer lopen daarna stond dan toch alles binnen!
Na even wat gegeten te hebben en gedronken moesten mijn ouders en de twee kleintjes dan toch weg, omdat ze die hele weg ook weer terug moesten rijden. Na een dramatisch afscheid vol tranen (nee, grapje :P) gingen ze er dus vandoor. Toen kon ik gaan beginnen met uitpakken en inrichten. Gezien mijn chaotische aard was dat best even een uitdaging, maar alles heeft tussen pakweg half drie (denk ik XD) en acht uur ’s avonds dan toch een plekje weten te vinden. Mijn ‘keuken’ (eigenlijk gewoon een aanrecht plank met een wastafel, een plank, een medicijnkastje en een elektrisch kookplaatje) is nu een combinatie van keuken en badkamer. De shampoo staat vrolijk naast de mokken en theeglazen en de handdoeken houden ’s nachts een feestje met hun buren het broodbeleg.
Mijn kamer is erg oud (het complex was een fabriek uit 18-nogwat) maar echt gezellig. Het heeft een balken plafond, en de helft is ongeveer driekwart meter hoger dan de andere helft, en is verbonden met een trappetje. Er staan redelijk wat kastjes waar ik al mijn spul ruim in kwijt kan 🙂 De deur heeft helaas een glazen raampje, wel met zo’n wazig patroon, zodat je niks precies ziet staan maar mensen wel naar binnen kunnen kijken. Een oplichtend beeldscherm is niet zo moeilijk te herkennen, en als ik na het douchen even in ondergoed rondloop hoeven mensen dat ook niet te weten, dus heb ik twee posters op de raampjes geplakt 😛 waarschijnlijk is het wat paranoïde omdat ik bovenaan een trappetje woon, met alleen mijn studiegenote tegenover me, en heeft niemand anders daar wat te zoeken, maar toch hé 😛
De omgeving is ook echt mooi! De winkels zijn echt om de hoek, een spar is in de straat, en recht tegenover mijn deur is een Italiaans restaurant, met nog vier andere restaurants om de hoek ^^ Mochten we ooit geen zin hebben om te koken kunnen we dus ruim kiezen 😛